தமிழரசன் – விமர்சனம்
பேராசை கொண்ட மருத்துவமனையினால் விரக்தியடைந்த ஒரு நேர்மையான காவலர் தனது மகனைக் காப்பாற்ற அதன் இதய அறுவை சிகிச்சை நிபுணரை பணயக்கைதியாக அழைத்துச் செல்கிறார்.
தமிழரசன் திரைப்பட விமர்சனம்: பாபு யோகேஸ்வரனின் தமிழரசன் பல மருத்துவப் பிரச்சினைகளால் அவதிப்படும் நோயாளியைப் போல குறைகள் நிறைந்த படம், ஆனால் அதற்கு எதிராகச் சொல்ல முடியாது… இதயம் குறைவு என்று ஒரு புகார் உள்ளது. இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சையைப் பற்றிய இந்தப் படத்தில், கதாப்பாத்திரங்கள் மருத்துவமனை கவுனில் இருந்து நழுவுவது போல வசதியாக இதயங்களை மாற்றுவது போல் தெரிகிறது. இந்த உணர்ச்சிகரமான மாற்றங்கள் மாரடைப்பு போன்ற திடீர் மற்றும் கணிக்க முடியாதவை. ஒரு பலவீனமான நாடித் துடிப்பைக் கொண்ட ஒரு திரைப்படத்தில் இத்தகைய தற்செயலான கவித்துவத்திற்கு நாம் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
அதன் கதாநாயகன் தமிழரசன் (விஜய் ஆண்டனி) ஒரு போலீஸ்காரர், ரத்தம் வழியும் இதயம். அவரும் அவரது அன்பு மனைவி லீனாவும் (ரம்யா நம்பீசன்) தங்கள் மகன் பிரபாகருக்கு (பிரணவ் மோகன்) இதயம் பலவீனமாக இருப்பதாகவும், எவ்வளவு விரைவில் மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு செல்கிறார்களோ அவ்வளவு நல்லது என்பதை அறிந்ததும் அவர்களது வாழ்க்கையின் அதிர்ச்சியைப் பெறுகிறார்கள். அவர்கள் அவரை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கிறார்கள், துரதிர்ஷ்டவசமாக, இலாபத்தில் அதிக அக்கறை கொண்டவர்கள் மற்றும் குளிர் ரத்தம் கொண்ட நிர்வாகிகள் மற்றும் கல் இதயம் கொண்ட மருத்துவர்களால் நிரம்பியுள்ளனர். ஒரு அமைச்சருக்கும் இதயம் தேவைப்படுவதால், ஏழை பிரபாகர் மருத்துவமனைக்கு முக்கியத்துவம் குறைந்தவராகிறார். ஆத்திரமடைந்த தமிழரசன் அவர்களின் இதய நிபுணர் டாக்டர் முருகானந்தத்தை (சுரேஷ் கோபி) பிணைக் கைதியாக பிடித்து, முதலில் தனது மகனுக்கு சிகிச்சை அளிக்க அவர்களை வற்புறுத்த முடிவு செய்கிறார். அவர் தனது மகனைக் காப்பாற்ற முடியுமா, குறிப்பாக அவரது ஊழல் மிகுந்த உயர் அதிகாரி ராணா பிரதாப் சிங் (சோனு சூட்), ஏற்கனவே தன்னுடன் ஒரு எலும்பைக் கொண்ட ஒரு மனிதனைக் கீழே போட முயற்சிக்கிறார்?
தாளில் கூட, மருத்துவ அதிசயம் தேவைப்படும் நோயாளியாக உணரும் வகையிலான படம் தமிழரசன். படத்தின் எழுத்து ஒரு டாக்டரின் கையெழுத்தைப் போல இடையூறாக இருக்கிறது, மேலும் நோயாளியின் நாடித் துடிப்பைப் போல அதன் தொனி சீராக மாறுகிறது. ஒரு சிறுவன் உயிருக்குப் போராடும் காட்சியில், ரோபோ ஷங்கர் தனது நயவஞ்சகமான காமெடி செய்யும் காட்சியில், உடல் என்ற சொல்லை இரட்டைப் பொருளாக மாற்றும் காட்சியை வேறு எப்படி விளக்க முடியும். யோகி பாபு அவருக்கு கடுமையான போட்டியைக் கொடுத்துள்ளார், அவரது நகைச்சுவை மோஷன் பாய்டன் மற்றும் மோஷன் பாய்டன் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.
ஒரு மருந்தாளுனர் மருத்துவரின் மருந்துச் சீட்டைப் புறக்கணிப்பதைப் போல, உடல் உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை பற்றிய ஆராய்ச்சியை இந்தப் படம் நீக்குகிறது. இந்த அணுகுமுறை வலிமிகுந்த மெலோடிராமாடிக் மற்றும் தற்செயலாக வேடிக்கையான காட்சிகளுக்கு மட்டுமே வழிவகுக்கிறது. மருத்துவமனைகளில் மருத்துவ ஊழலையும் பேராசையையும் அம்பலப்படுத்துவதே யோசனையாக இருந்தால், ரமணா – 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அதைத் திறமையாகச் செய்ததைப் பார்த்தோம்! மேலும் பாக்யராஜின் ருத்ராவில் போலீஸ்காரர்களை திறமையானவர்கள் போல தோற்றமளிக்கும் வகையில் பணயக்கைதிகள் சூழ்நிலையை சிரிக்க வைக்கும் விதத்தில் கையாளும் காவலர்கள் இதில் உள்ளனர்.
சுரேஷ் கோபி, சங்கீதா, கஸ்தூரி மற்றும் ராதா ரவி போன்ற அனுபவமிக்க நடிகர்களின் குழுமத்தை நாங்கள் பெறுகிறோம், ஆனால் அவர்களின் நடிப்பு அறுவை சிகிச்சை மேசையில் அறுவை சிகிச்சை நிபுணருக்கு உதவி செய்யும் செவிலியர்களைப் போல மருத்துவ ரீதியாகவும் உணர்ச்சியற்றதாகவும் இருக்கிறது. இதற்கிடையில், ரம்யா நம்பீசன் இரண்டு விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டும் – விஜய் ஆண்டனியை சேதுபதியில் விஜய் சேதுபதியாகக் காதலிப்பது போலவும், கவலைப்படும் அம்மாவாகவும் நடிக்கிறார். மேலும் மையக் கதாப்பாத்திரமாக விஜய் ஆண்டனி வழக்கம் போல் சீரியஸாக இருந்தாலும், அதையும் தாண்டி, பதிலளிக்காத நோயாளி போல விறைப்பாக இருக்கிறார்.
அந்த படம், அதன் முன்னணி நடிகரைப் போலவே, நேர்மையானது. அது சமூகப் பொறுப்புணர்வுடன் இருக்க விரும்புகிறது, மேலும் தூத்துக்குடி துப்பாக்கிச் சூடு பற்றிய குறிப்புகளில் சிக்கியுள்ளது. பெண்களைப் பற்றி பேசும் போது அது அரசியல் ரீதியாக சரியாக இருக்கும். ஆனால், இளையராஜா பாடும் பாடல்களைப் போலவே பழமையான சிகிச்சையாக இருக்கும்போது, திரைப்படம் பார்க்கும் அனுபவத்தை IV ட்ரிப் பார்ப்பது போன்ற சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
