லக்கி பாஸ்கர் – விமர்சனம்

வெங்கி அட்லூரி எழுதி இயக்கிய தெலுங்குத் திரைப்படமான லக்கி பாஸ்கர் , ஒரு திருப்பத்திற்கு முன் பதட்டமான தருணங்களை உருவாக்கும் கதை நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறது, பின்னர் அதற்கு வழிவகுத்த நிகழ்வுகளை அவ்வப்போது வெளிப்படுத்தும். முதன்முறையாக இது நிகழும்போது, ​​பெயரிடப்பட்ட பாத்திரம் என்ன திறன் கொண்டது என்பதற்கான அறிகுறியாகும். இந்த நுட்பத்தை மீண்டும் மீண்டும் செய்யும் போது, ​​அது கீழே விழும் அபாயம் உள்ளது. ஒரு திருப்பத்தை நாம் முன்வைக்கக்கூடிய சந்தர்ப்பங்கள் உள்ளன, ஆனால் அது வெளிப்படும் விதம் புன்னகையைத் தருகிறது. நிதி ஊழலைச் சுற்றி பின்னப்பட்ட இந்த உறவு நாடகம் அட்லூரியின் இன்றைய சிறந்த படைப்பாகும், மேலும் துல்கர் சல்மான் ஒரு அதிகார மையத்தால் தொகுத்து வழங்கப்படுகிறார், அவர் ஒரு சாமானிய மனிதனைச் சந்திக்கப் போராடி, விரைவாகப் பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு புத்திசாலித்தனமான வங்கியாளருக்கு மாறுகிறார்.

பாஸ்கர் நான்காவது சுவரை உடைத்து தன் கதையை பார்வையாளர்களாகிய நமக்குச் சொல்வதில் இருந்து படம் தொடங்குகிறது. வங்காளத்தின் தயாரிப்பு வடிவமைப்பு 1989-92 ஆம் ஆண்டு பம்பாயின் கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்தை உருவாக்குகிறது, நிமிஷ் ரவியின் கேமரா வீடுகளின் சாம்பல் நிற சுவர்கள் மற்றும் குறுகிய, நெரிசலான பாதைகள் வழியாக பதுங்கியிருந்தது.

படத்தின் முதல் மணிநேரம் பழக்கமான கோடுகளில் நகர்கிறது. பாஸ்கர் தனது மனைவி, மகன், இரண்டு உடன்பிறப்புகள் மற்றும் ஒரு நோய்வாய்ப்பட்ட தந்தைக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டிய நிலையில், கை-க்கு வாய் இருப்பை வழிநடத்துகிறார். அவர் எப்போதும் கடனில் இருக்கிறார், மூன்று தட்டு வடை பாவ் வாங்க முடியாது. கடனாளியின் கோபத்தை பாஸ்கர் எதிர்கொள்ளும்போது அல்லது அவரது குடும்பம் அவமானப்படுத்தப்படும்போது ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. சுருக்கமாக, விஷயங்கள் மோசமாக இருந்து மோசமாக செல்கின்றன.

பாஸ்கர் விரைவாக பணம் சம்பாதிக்க தூண்டில் எடுப்பார் என்று யூகிக்க எளிதானது. இந்த பகுதிகளில், வங்கியில் பாஸ்கரின் திருட்டுத்தனமான முறைகளை அனைவரும் எளிதாகப் புரிந்துகொள்வதற்கான முயற்சியில் ஒவ்வொரு விவரத்தையும் எழுதுவது.

உறவு நாடகம் ஒரே நேரத்தில் அவிழ்கிறது. பாஸ்கரையும் சுமதியையும் ( மீனாட்சி சௌத்ரி ) நாம் முதலில் பார்க்கும் போது, ​​கடினமான காலங்களில் ஒருவரையொருவர் தோளோடு ஏற்றிக்கொண்டு, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்திசைந்து இருக்கிறார்கள். அவர்களின் காதல் மற்றும் குடும்ப உரசல்களின் தோற்றம் ஒரு பாடலில் சுருக்கமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, மேலும் விளக்கத்தின் தேவையை மறுக்கிறது. குடும்பத்தில் உள்ள சில கதாபாத்திரங்கள் எதிர்பார்க்கப்படும் வரிசையில் இருந்தாலும், சில கதாபாத்திரங்கள் – தன்னைத்தானே வைத்திருக்கும் தந்தை மற்றும் ஆறு வயது மகன் தனது மன அழுத்த காரணிகள் மற்றும் அவரது புத்திசாலித்தனம் இரண்டையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார் – சில ஆச்சரியங்களை வைத்திருக்கிறார்கள்.

1989-1992 அமைப்பு, ஹர்ஷத் மேத்தாவைப் போன்ற ஒரு பாத்திரத்தின் மூலம் பங்குச் சந்தையில் கையாளுதல் மற்றும் பணமோசடி பற்றிய குறிப்புகளைக் கொண்டுவர தயாரிப்பாளர்களை அனுமதிக்கிறது. பெயர் சற்று மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் அட்லூரி இந்த படைப்பாற்றல் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி வங்கி மற்றும் வர்த்தக மோசடியின் தனது சொந்த பதிப்பை வழங்குகிறார். ஆரம்பப் பகுதிகளில் பாஸ்கர் செய்த மோசடிக்கு ஓரளவு அவரது அதிர்ஷ்டம் மற்றும் ஓரளவு கண்காணிப்பு இல்லாதது (சிசிடிவி கேமராக்களுக்கு முந்தைய சகாப்தம்) காரணமாக இருக்கலாம் என்றால், பிந்தைய பகுதிகள் புத்திசாலித்தனமான கதை சொல்லலின் திறவுகோலைக் கொண்டுள்ளன.

ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரின் ஸ்கோர் ஒருபோதும் நுட்பமானதாக இல்லை. இது குறிப்பிடத்தக்க வகையில் நடவடிக்கைகளுக்கு உயிரூட்டும் அதே வேளையில், ஒரு சில பகுதிகள் கடையில் உள்ளதை அளவிடுவதை எளிதாக்குகிறது. இறுதி பகுதிகளை நோக்கி ஒரு திருப்புமுனை ஒரு உதாரணம். ஒருவேளை சில தெளிவின்மை சஸ்பென்ஸை பராமரிக்க உதவியிருக்கலாம்.

பிரசங்கிக்காமல் பாஸ்கரின் தார்மீக திசைகாட்டியைப் பற்றி படம் விவாதிக்கிறது மற்றும் எப்போது, ​​​​எப்படி நிறுத்துவது என்பதைத் தெரிந்துகொள்வது பற்றி பேசும்போது மதிப்பெண் பெறுகிறது. பாஸ்கரின் வார்த்தைகளில் சொல்வதென்றால், நன்றாக விளையாடியது உண்மைதான்!

ரத்தத்தில் இந்த லக்கி பாஸ்கரின் ஓட்டம் ரொம்ப வேகம்