‘சார்’ – விமர்சனம்

ஒரு மனிதனுக்கு கல்வி எந்த அளவுக்கு அவனை உயர்த்தும் என்ற கருத்தை உணர்த்தும் நல்ல படம் சார்.

இப்பொழுது விமர்சனத்தை பார்க்கலாம்.

புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் இருக்கும் மாங்கொல்லை கிராமத்தில் 80களில் நடக்கும் கதை தான் சார்.

ராமநாதபுரத்தில் இருந்து திரும்பி வரும் ஞானம்(விமல்) தன் தந்தை அரசனின்(சரவணன்) அரசு உதவி பெறும் பள்ளியை நடத்தும் பொறுப்பை ஏற்கிறார். இது வழக்கமான அப்பா, மகன் கதை தான். முதலில் அப்பாவின் வழியில் செல்ல மறுத்து பின்னர் அதை பின்பற்றுகிறார் விமல்.

உயர் ஜாதி, கிராமத்தினரின் மூட நம்பிக்கை, பள்ளியை அழிக்கத் துடிக்கும் பஞ்சாயத்து, ஆதரவு கொடுக்க மறுக்கும் போலீசார் என சார் கதை செல்கிறது. மாங்கொல்லையை சேர்ந்தவரின் மகனான சக்திவேல் (சிராஜ்) தான் முக்கிய வில்லன். தான் இழந்ததை திரும்ப பெறுவது தன் உரிமை என நினைக்கிறார். அதற்காக எதையும் செய்ய தயாராக இருக்கிறார்.

கல்வி தான் வறுமையை போக்கும் கருவி என்பதே கதைக் கரு. கல்வி கற்க விரும்பும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை நசுக்கப் பார்க்கிறார்கள் உயர் ஜாதியனர். ஜாதி, மதம், கல்வி எனும் மிகவும் பழைமையான விஷயத்தை தன் பாணியில் அழகாக கொடுத்திருக்கிறார் போஸ் வெங்கட்.

தனக்கு கொடுத்த கதாபாத்திரமாக மாறியிருக்கிறார் விமல். அவரின் நடிப்பை பாராட்டியே ஆக வேண்டும். அவரின் கிரஷ்ஷான சாயா தேவியின் நடிப்பு அருமை. தந்தையாக சரவணன் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பக்கா வில்லனாக நடித்திருக்கிறார் சிராஜ்.

80கள் காலகட்டத்தை சிறப்பாக காட்டியிருக்கிறார்கள். எடிட்டிங்கில் இன்னும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். பாடல்களை குறைத்திருக்கலாம்..